Литературный календарь - Библиотека СШ11
Размер шрифта
A- A+
Межбуквенное растояние
Цвет сайта
A A A A
Изоображения
Дополнительно

Литературный календарь

23 красавіка  - 80 гадоў з дня нараджэння

ВІКТАРА  КАЗЬКО

Віктар Апанасавіч Казько - беларускі празаік, журналіст.

Нарадзіўся 23.04.1940 г. у горадзе Калінкавічы Гомельскай вобласці.

Скончыў Кемераўскі індустрыяльны горны тэхнікум (1962). Працаваў на шахце, у геолагаразведцы праходчыкам (Кемераўская вобласць). З 1962 г. на журналісцкай рабоце - загадчык аддзела прамысловасці таштагольскай гарадской газеты «Красная Шорня» (Кемераўская вобласць), карэспандэнт абласнога радыё, літсупрацоўнік абласной газеты «Комсомолец Кузбасса». У 1970 г. скончыў завочна Літаратурны інстытут у Маскве. З 1971 г. жыве ў Мінску.

Працаваў у газетах «Чырвоная змена», «Советская Белоруссия», у 1973-1976 гг. - літсупрацоўнік аддзела прозы часопіса «Неман». У 1986-1988 гг. - сакратар праўлення СП БССР. У 1986 г. у складзе дэлегацыі Беларускай ССР удзельнічаў у рабоце ХL сесіі Генеральнай Асамблеі ААН. 

Друкуецца з 1962 г. Першыя апавяданні ў друку Беларусі апублікаваў у 1971 г. 

Узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны». Таксама з'яўляецца лаўрэатам прэміі Ленінскага камсамола (1977) за кнігу «Здравствуй и прощай», Дзяржаўнай прэміі БССР за творы літаратуры і мастацтва для дзяцей (1982) - за аповесць «Суд у Слабадзе».

Спасылкі на рэсурсы, дзе можна знайсці больш інфармацыі аб жыцці і творчасці Віктара Казько:

КНІГІ ВІКТАРА КАЗЬКО Ў ФОНДЗЕ НАШАЙ БІБЛІЯТЭКІ

        

       "Суд у Слабадзе"

"Хроніка дзетдомаўскага

саду"

 

 "Неруш",

апавяданні

"Судны дзень"

24 лютага  - 85 гадоў з дня нараджэння

РЫГОРА  БАРАДУЛІНА

Рыгор Іванавіч Барадулін— беларускі і савецкі паэт, эсэіст і перакладчык. На дадзены момант з’яўляецца апошнім чалавекам, які атрымаў званне «Народны паэт Беларусі».

Таксама ўзнагароджаны ордэнамі Дружбы народаў, «Знак Пашаны», медалём Францыска Скарыны і іншымі медалямі.

Першыя вершы апублікаваны ў 1953 г. Выдаў зборнікі паэзіі «Маладзік над стэпам» (1959), «Рунець, красаваць, налівацца» (1961), «Нагбом» (1963), «Неруш» (1966), «Адам і Ева» (1968), «Лінія перамены дат» (1969), «Вяртанне ў першы снег» (1972), «Рум» (1974), «Свята пчалы: Выбранае» (1975), «Абсяг» (1978), «Вечалле» (1980), «Амплітуда смеласці» (1983), «Маўчанне перуна» (1986), «Самота паломніцтва» (1990), паэму «Балада Брэсцкай крэпасці» (1975). Творы гумару і сатыры - у кніжках «Дойны конь» (1965), «Станцыя кальцавання» (1971), «Журавінка» (1973), «Прынамсі» (1977), «Бервенізацыя» (1988), «Мудрэц са ступаю» (1988). Разам з мастаком М.Лісоўскім выдаў альбом сяброўскіх шаржаў і эпіграм «Няўрокам кажучы» (1971), а разам з К.Куксом - «Абразы` без абра`зы» (1985). Выйшлі кніжкі паэзіі для дзяцей «Мех шэрых, мех белых» (1963), «Красавік» (1965), «Экзамен» (1969), «Ай! Не буду! Не хачу!» (1971), «Суровая вымова» (1976), «Што было б тады, калі б?» (1977), «Ці пазяхае бегемот?» (1981), «Азбука не забаўка» (1985), «Індыкала-кудыкала» (1986), «Кобра ў торбе» (1990).

Напісаў кнігу літаратурна-крытычных артыкулаў і эсэ «Парастак радка, галінка верша» (1987).

Таксама пераклаў на беларускую мову кнігі Я.Райніса, Ф.Г.Лоркі, С.Ясеніна, А.Вазнясенскага, Б.Пастэрнака і інш. 

Лаўрэат прэміі Ленінскага камсамола Беларусі (1976) за паэму «Балада Брэсцкай крэпасці», Дзяржаўнай прэміі БССР імя Янкі Купалы (1976) за зборнік вершаў «Рум» і кнігу перакладаў выбранай лірыкі Ф.Г.Лоркі «Блакітны звон Гранады».

Спасылкі на рэсурсы, дзе можна знайсці больш інфармацыі аб жыцці і творчасці Рыгора Барадуліна:

КНІГІ РЫГОРА БАРАДУЛІНА Ў ФОНДЗЕ НАШАЙ БІБЛІЯТЭКІ

        

            "Аратай,

       які пасвіць аблокі"

"Міласэрнасць плахі"

 

 "Трэба дома бываць

часцей..."

"Самота паломніцтва"

"Слаўлю чысты абрус"

    "Ішоў каця па канапе"

 "Мудрэц са ступаю"

    "Амплітуда смеласці"

"Парастак радка,

галінка верша"

    "Белая яблоня грома"

Збор твораў у 5 т.

   "Евангелле ад мамы"

16 лютага  - 95 гадоў з дня нараджэння

ІВАНА НАВУМЕНКІ

Іван Якаўлевіч Навуменка - беларускі пісьменнік і літаратуразнаўца,  лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР імя Я.Коласа і прэміі Ленінскага камсамола Беларусі.  Многія з яго твораў перакладзены на рускую, літоўскую, латышскую і іншыя мовы, а асобныя вядомы чытачам краін далёкага замежжа.

Нарадзіўся 16 лютага 1925 года у горадзе Васілевічы Рэчыцкага раена Гомельскай вобласці ў сям’і чыгуначніка. Са студзеня 1942 удзельнік камсамольскага падполля, пасля — партызан, удзельнічаў у вызваленні Васілевічаў. У снежні 1943 прызваны ў Чырвоную Армію. Удзельнічаў у баях на Ленінградскім і 1-м Украінскім франтах. Пасля дэмабілізацыі (снеж. 1945) — карэспандэнт мазырскай абласной газеты «Бальшавік Палесся», а з 1951 — рэспубліканскай газеты «Звязда». Завочна скончыў філалагічны факультэт БДУ (1950) і аспірантуру пры БДУ (1954). Быў загадчыкам аддзела прозы часопіса «Маладосць» (1953—58 гг.), загадваў кафедрай беларускай літаратуры БДУ. У 1973—82 гг. — дырэктар Інстытута літаратуры імя Я. Купалы АН БССР, з 1982 г. — віцэ-прэзідэнт АН БССР. Старшыня Вярхоўнага Савета БССР (1985—90 гг.). Акадэмік АН БССР, доктар філалагічных навук, прафесар. Член Саюза Пісьменнікаў СССР (з 1957).

Памёр 17 снежня 2006 года ў Мінску. Пахаваны на Кальварыйскіх могілках.

Дэбютаваў апавяданнямі ў 1955 годзе (часопіс «Маладосць»). Аўтар кніг апавяданняў, аповесцей «Сямнаццатай вясной» (1957), «Хлопцы-равеснікі» (1958), «Верасы на выжарынах» (1960), «Бульба» (1964), «Таполі юнацтва» (1966), «Вераніка» (1968), «Тая самая зямля» (1971), «Падарожжа ў юнацтва» (выбранае, 1972), «Замець жаўталісця» (1977), «Пераломны ўзрост» 1986), «Водгулле далёкіх вёснаў» (1989), раманаў «Сасна пры дарозе» (1962), «Вецер у соснах» (1967), «Сорак трэці» (1974), «Смутак белых начэй» (раман, аповесць, апавяданні, 1980), «Летуценнік. Смутак белых начэй» (1985), «Асеннія мелодыі» (раман, апавяданні, 1987), аповесці для дзяцей «Вайна каля Цітавай копанкі» (1959), «Капитан Степь идет в разведку» (з В. Мамантавым, 1982), п’есы «Птушкі між маланак» (1982). 

 

Спасылкі на рэсурсы, дзе можна знайсці больш інфармацыі аб жыцці і творчасці Івана Навуменкі:

КНІГІ ІВАНА НАВУМЕНКІ Ў ФОНДЗЕ НАШАЙ БІБЛІЯТЭКІ

     

"Дзяцінства. Падлетак.

Юнацтва"

"Хатняе зайчанё"

 

 "Аповесці. Апавяданні."

"Выбраныя творы ў 2 т."

"Пераломны ўзрост"

           "Сорак трэці"

 "Сасна пры дарозе"

"Любімы горад"

    "Смутак белых начэй"

9 января  - 130 лет со дня рождения

КАРЕЛА ЧАПЕКА

КАРЕЛ ЧАПЕК - чешский писатель, прозаик и драматург, переводчик, фантаст. Классик чешской литературы XX века.

Автор знаменитых пьес «Средство Макропулоса» (1922), «Мать» (1938), «R.U.R.» (1920), романов «Фабрика абсолюта» (1922), «Кракатит» (1922), «Гордубал» (1933), «Метеор» (1934), «Обыкновенная жизнь» (1934), «Война с саламандрами» (1936), «Первая спасательная» (1937), «Жизнь и творчество композитора Фолтына» (1939, не закончен), а также множества рассказов, эссе, фельетонов, сказок, очерков и путевых заметок. Переводчик современной французской поэзии.

Ссылки на ресурсы, где вы сможете найти больше информации о жизни и творчестве К.Чапека:

КНИГИ К.ЧАПЕКА В ФОНДЕ БИБЛИОТЕКИ

     

"Избранное"

"Казкі"

 

 "Война с саламандрами"

"Рассказы"

"Сказки и веселые истории"

  "Дашенька, или История

        щенячьей жизни"

 "Рассказы и фельетоны"                "Сказки"

1 студзеня - 75 гадоў з дня нараджэння

ВОЛЬГІ ІПАТАВАЙ

ВОЛЬГА ІПАТАВА - беларуская пісьменніца, перакладчыца, грамадскі дзеяч.

Друкуецца з 1959 года. Аўтар зборнікаў вершаў «Раніца» (1969), «Ліпеньскія навальніцы» (1973), «Парасткі» (1976), «Крыло» (1976, на рускай мове), зборнікаў аповесцей і апавяданняў «Вецер над стромай» (1977, расійскае выданне, Масква, 1980, адзначана на Усесаюзным конкурсе імя М.Горкага, 1981), «Дваццаць хвілін з Немезідай» (1981), «Перакат» (1984), «Агонь у жылах крэменю» (1989), «Чорная княгіня» (1989), «За морам Хвалынскім» (1989), кніжак для дзяцей «Снягурка» (1974), «Казка пра Паўліна» (1983). Напісала тэлеп’есу «Давыд Гарадзенскі» (пастаўлена ў 1988).

У 1996 годзе выдадзена кніга «Паміж Масквой і Варшавай», у 2002 годзе выйшла трылогія «Альгердава дзіда» («Залатая жрыца Ашвінаў», «Вяшчун Гедыміна», «Альгердава дзіда») і інш.

Творы Вольгі Іпатавай пераведзены на рускую, англійскую, нямецкую, узбекскую, балгарскую, польскую, славацкую, чэшскую мовы, а таксама на мову хіндзі.

Акрамя таго, Вольга Іпатава выступае ў друку з крытычнымі артыкуламі і публіцыстычнымі нататкамі, перакладае на беларускую мову творы рускіх, літоўскіх, украінскіх, узбекскіх, армянскіх пісьменнікаў, займаецца грамадскай дзейнасцю.

Узнагароджана ордэнам «Знак Пашаны» і медалём Францыска Скарыны.

 

Спасылкі на рэсурсы, дзе можна знайсці больш інфармацыі аб жыцці і творчасці Вольгі Іпатавай.

КНІГІ І ТВОРЫ ВОЛЬГІ ІПАТАВАЙ Ў ФОНДЗЕ БІБЛІЯТЭКІ

               

"За морам Хвалынскім"      

   "Прадыслава"       

 

"Вершы"  

   "Витик-Любопытик"           "Перакат"

2 лістапада - 110 гадоў з дня нараджэння

МАКСІМА ЛУЖАНІНА

Максім Лужанінсапраўднае імя Аляксандр Амвросьевіч Каратай, беларускі паэт, празаік, кінадраматург, перакладчык, Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі (1969), заслужаны дзеяч культуры Польшчы (1975). 

Спасылкі на рэсурсы, дзе можна знайсці больш інфармацыі аб жыцці і творчасці Максіма Лужаніна.

КНІГІ І ТВОРЫ МАКСІМА ЛУЖАНІНА Ў ФОНДЗЕ БІБЛІЯТЭКІ

     

 "Наўздагон за падвойнікам"

"Трое"

 

    "Вярнуся ветрам"

 "Песня з Леснічоўкі"

"Колас расказвае пра сябе"         "Добры хлопец Дзік"  "Шумели березы"                   "Вершы"

18 октября - 85 лет со дня рождения

КИРА  БУЛЫЧЕВА

Кир Булычев – сценаристписатель-фантастисторик-востоковед. Сегодня поклонники таланта писателя не перестают удивляться его прозорливости. Книги Булычева поражают широтой взглядов и дальновидностью.

Настоящее имя писателя Игорь Всеволодович Можейко, а «Кирилл Булычёв» — псевдоним, скомпонованный  из имени жены и девичьей фамилии матери писателя.

Всего было издано несколько десятков его книг, общее количество опубликованных произведений — сотни. Помимо написания своих произведений, Булычев занимался переводом на русский фантастических произведений зарубежных писателей. Также более двадцати произведений Булычева было экранизировано.

В 1982 году писатель стал лауреатом Государственной премии СССР за сценарии к художественному фильму «Через тернии к звёздам» и полнометражному мультфильму «Тайна третьей планеты».  Лауреат премии фантастики «Аэлита-97». Умер 5 сентября 2003 года в возрасте 68лет. В 2004 году Кир Булычёв посмертно стал лауреатом шестой международной премии в области фантастической литературы имени Аркадия и Бориса Стругацких («АБС-премия») в номинации «Критика и публицистика», за серию очерков «Падчерица эпохи».

Ссылки на ресурсы, где вы сможете найти больше информации о жизни и творчестве Владимира Набокова:

КНИГИ БУЛЫЧЕВА В ФОНДЕ БИБЛИОТЕКИ

     

 "Гостья из будущего"

"Великий Гусляр"

 

    "Ржавый фельдмаршал"

 "Подземелье ведьм"

"Путешествие Алисы"           "Разум для кота"  "Галактическая полиция"          "Миллион приключений"

22  апреля - 120 лет со дня рождения

ВЛАДИМИРА НАБОКОВА 

Владимир Владимирович Набоков - русский и американский писатель, поэт, переводчик, литературовед и энтомолог. 

Владимир Набоков родился 22 апреля 1899 года в  Санкт-Петербурге в знатной семье. В  1917 году его отец недолгое время входил в число министров правительства Керенского, а когда к власти в стране пришли большевики, Набоковы были вынуждены эмигрировать. В 1919 году Владимир поступил в Кембриджский университет и окончил его в 1922 году. Несколько лет Набоков провел в Берлине, затем жил в Париже,  а в 1940 году перебрался в США. 

Многогранное творческое наследие русско-американского писателя охватывает все литературные роды и жанры (лирику, драматургию, критику, эссеистику), однако с наибольшей силой и яркостью его творческая индивидуальность реализовалась в жанре романа. Знаковыми образцами творчества Набокова являются романы «Машенька», «Защита Лужина», «Приглашение на казнь», «Дар». Известность у широкой публики писатель получил после выхода в свет скандального романа «Лолита», который впоследствии неоднократно был экранизирован (19621997). Кроме того, писатель перевел на английский язык "Слово о полку Игореве" и "Евгения Онегина".

В 1961 году он вместе с женой обосновался в Швейцарии. Скончался Владимир Набоков 2 июля 1977 года в возрасте 78 лет.

Ссылки на ресурсы, где вы сможете найти больше информации о жизни и творчестве Владимира Набокова:

КНИГИ В.НАБОКОВА В ФОНДЕ БИБЛИОТЕКИ

     

 "Король, дама, Валет"

"Подвиг"

 

    "Лолита"

 "Машенька"

"Защита Лужина"     "Приглашение на казнь"  Рассказы и повести          "Камера обскура"